Home Over mij Praktijk Contact Teksten 12-3-2011gesprek 27-5-2009gesprek 14-2-2011gesprek 16-9-2005gesprek 22-2-2011gesprek 1-3-2011gesprek 7-3-2011gesprek 16-05-11gesprek 9-1-2005gesprek 30-9-2007gesprek 5-12-2007gesprek 15-4-2008gesprek 29-11-2011gesprek 16-01-2012gesprek 28-4-2005gesprek Tips & Links Nieuwsbrief Inspirerende_teksten Inspirerende_foto's Inspirerende_links Gastenboek

28-4-2005gesprek

Datum: 28 april 2005Onderwerpen: Ziek zijnHey meis, hoe voel je je?Een beetje ziek. Niet helemaal lekker. Ben wat duf en af en toe heb ik hartstikke hoofd - en keelpijn. En, oh ja, ik ben af en toe erg misselijk. Oke, dat zijn symptomen van een opspelend lichaam. Dat is niet hoe jij je voelt. Ik vraag niet naar de symptomen van je lichaam, maar naar je gevoel. Hoe voel jij je?Een beetje ziek. Dat zeg ik toch?Ik snap geloof ik niet helemaal wat je bedoeld.Hoe je lichaam reageert is afhankelijk van je geest. Van wat je voelt, je emoties en je gedachtes over je huidige situatie of situaties in het verleden.Het ziek voelen en zijn van je lichaam is een reactie op iets wat je geest bezig houdt. Je lichaam geeft je op zo’n moment de rust en tijd om uit te zoeken wat je bezig houdt en hoe je dit kunt verwerken, een plaatsje kan geven en - indien nodig - een keuze kan maken. De symptomen van je ziek zijn geven aan waar je mee zit. Jij bent misselijk. Misselijkheid is een reactie van het lichaam dat er iets uit moet. Dit heeft vaak te maken met het uiten van emoties en gevoelens. Je zit met iets in je maag (letterlijk dus) en het moet er uit (vandaar je misselijkheid). Maar aangezien je dit niet makkelijk uit of al geuit hebt, is misselijkheid dus een vertoning van verzet tegen een tegen een situatie, emotie of persoon.Jij bent misselijk. Waarom?Ik sluit bepaalde relaties inderdaad niet af en durf mijn gevoelens en emoties hierin niet te uiten.Wat heb je de laatste tijd gedaan om deze situaties aan te pakken?Weinig. Ik zit er mee in mijn maag.Wat?Ja, ja, ik weet het: ik schreef: Ik zit er mee in mijn maag. Ik zit te twijfelen tussen wat ik wil. Het blijft bij denken eigenlijk. Ik doe niets en neem geen beslissingen.Je blijft dus tobben, denken en piekeren. Je neemt geen besluit, kiest niet voor duidelijkheid, je doet nu eigenlijk niets en probeert er zo weinig mogelijk aan te denken. Je onderdrukt de situatie en jouw verantwoording om een keuze te maken.Je hoofdpijn komt voort uit te veel denken en jezelf naar beneden halen. Onzekerheid.Keelpijn is bij jou het onvermogen om jezelf te uiten. Het doet letterlijk pijn om jezelf te uiten, het is letterlijk moeilijk om te praten. En je moeheid wordt (in jouw geval) veroorzaakt door de energie die je onbewust in deze situatie steekt. Je wordt letterlijk moe van deze situatie. Bovendien kost het onderdrukken van je emoties en deze situaties je ook veel energie. Het onderdrukken van emoties, gebeurtenissen en situaties kun je zien als het naar beneden drukken van een springveer. Hoe harder je drukt, hoe harder de tegendruk. Emoties en emotiegerelativeerde gebeurtenissen die onverwerkt zijn en dus geen plekje hebben gekregen, hebben geen rust. Deze emoties en emotiegerelativeerde gebeurtenissen willen altijd geuit worden. Als je dit niet verwerkt en een plaatsje geeft is kan dit ook onverwachte invloeden hebben op je gedrag. Voorbeeld: Jan werkt als afdelingschef in een bedrijf. Van hogerhand krijgt hij zijn evaluatie, waar hem verteld wordt dat hij goed functioneert, maar dat hij wel wat moet doen aan zijn communicatieve vaardigheden. Jan luistert ernaar en belooft verbetering. Dan gaat zijn chef weg. Er is niets aan de hand. Jan voelt zich redelijk rustig. Echter wanneer zijn assistente binnenkomt met een kopje koffie, schiet hij enorm uit zijn slof over het feit dat zij de melk in de koffie is vergeten. Hij maakt haar uit voor rotte vis en moet zich bedwingen om niet te gaan gooien met spullen om zich heen. Wanneer zijn bui bedaard is, snapt Jan eigenlijk niet waarom hij zich zo druk maakte.Wat Jan echter niet weet is dat er nog onverwerkte situaties, overtuigingen en emoties in zijn systeem zitten. Jan is als klein kind door zijn vader geslagen en wist eigenlijk nooit waarom. Daarom nam hij als klein kind al aan dat hij niet goed genoeg was. Als gevolg hiervan is Jan zich de rest van zijn leven aan het bewijzen tegenover zijn omgeving, zijn baas en zijn familie. Doordat hij de overtuiging ‘ik-ben-niet-goed-genoeg’ al sinds zijn jeugd onderdrukt, is de pressie erg opgelopen. Op het moment dat hij een puntje van kritiek kreeg van zijn baas, maakte hij aanspraak op zijn gevoel en overtuiging ‘ik-ben-niet-goed-genoeg’. Ik haal even het voorbeeld van de springveer erbij. Jan heeft bijna zijn hele leven zijn ‘ik-ben-niet-goed-genoeg’ overtuiging onderdrukt. Hij heeft dus zijn springveer constant ingedrukt, waardoor er steeds meer tegendruk kwam en daardoor hij ook steeds harder is gaan onderdrukken. Een vicieuze cirkel dus. Op het moment dat er aanspraak wordt gemaakt op zijn ‘ik-ben-niet-goed-genoeg’ gevoel, laat hij zijn druk los, waardoor de springveer ineens omhoog schiet. Hierdoor ontstaat zijn heftige reactie.Als klein kind reageerde Jan zich ook niet af op zijn vader, want dat werd in zijn gezin niet getolereerd. Vaak moest zijn jongere zusje het ontzien, de hond van de buren of een klasgenootje. Het is dus in deze situatie ook weer logisch dat hij zich niet reageert naar de autoriteit in dit verhaal (vroeger vader, nu dus zijn baas), maar naar iemand die ‘gelijk’ of ‘minder’ aanvoelt als hem.Jan vertoont dit gedrag echter onbewust. Hij is er zich waarschijnlijk niet van bewust dat patronen uit het verleden nog zo’n invloed op hem hebben en snapt nog steeds zijn boosheid niet. Echter, de kans is groot dat hij niet op zoek gaat naar de oorzaak van zijn boosheid, maar verder gaat met het onderdrukken van zijn boosheid en dus zijn overtuigingen en emoties. Veel mensen kijken naar de symptomen van het lichaam en emotionele uitbarstingen. Jij zegt: “Ik voel me ziek” en je bent vervolgens vooral daar mee bezig. Je bent totaal niet met de oorzaak bezig, alleen met de symptomen.Cynthia, je bent er nu snel bij. Met een griepje. Je weet nu waar het vandaan komt. De vraag is nu: Ga jij er wat aan doen, pak jij de situatie aan en ga je keuzes maken? Of wacht je tot je lichaam je een volgende keer weer de rust en tijd gunt door bijvoorbeeld je been te breken, een burn-out of kanker?Hoe langer je onderdrukt, hoe heftiger de reactie wanneer je het gaat verwerken, dus hoe meer tijd je nodig hebt om het te verwerken, een plaatsje te geven en evt keuzes te maken en dus: Hoe heftiger de ziekte. Want heftige ziektes geven je meer tijd om te revalideren en dus meer tijd om te verwerken. Snap je dat?Ja, dat begrijp ik wel.Verwerking van je verleden, gebeurtenissen en vooral de bijbehorende emoties en overtuigingen zijn erg belangrijk voor het functioneren van je lichaam en je geest. Maar ook voor het oprecht genieten en waarderen van je omgeving en je leven.Zoals je zelf een keer schreef in een gedicht: “Weggestopt verleden komt altijd weer te voorschijn” Daar wil ik nog aan toevoegen: “Hoe langer je wacht, hoe heftiger de reactie”Dus: Wil jij de beslissing nemen wanneer je dit gaat verwerken of wacht je tot je lichaam je weer de tijd en de rust gunt?Erkenning is de eerste stap naar verwerking. Je kunt niet verwerken wat je niet erkent. Je lichaam helpt je dus door ziek te zijn met de eerste stap: Erkenning.Vergeet niet: Het blijft altijd jouw keuze. Dit is jouw leven, jouw emoties, jouw gevoelens, jouw lichaam, jouw geest, jouw verantwoordelijkheid: Doe er mee wat jij wilt.Oke, dank je wel Vince. Ik vind dit erg interessant.We komen er zeker nog een keer op terug. Maar dit is genoeg op dit moment

“Jij zegt: “Ik voel me ziek” en je bent vervolgens vooral daar mee bezig. Je bent totaal niet met de oorzaak bezig, alleen met de symptomen.”

Terug naar overzicht

Praktijk Inspirerend copyrightWebdesign by Cynthia van Hooydonk

Inspirerend

Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.