|
"Je gaves en talenten zijn een deel van jou. Aan jou wat je er mee doet. Ga je ertegen vechten of accepteer je ze?"
Datum: 10 juni 2010 Onderwerpen: Medium, accepteren wie je bent, omgaan met talenten en gaves.
Ik merk dat mijn gaves als medium steeds sterker worden en ik makkelijker zie en voel. Hoe komt dit?
Joh, dit is wel schrikken zeg. Dat je de woorden "ik", "medium" en "gaves" in één zin durft te gebruiken. En dat is ook meteen het antwoord op je vragen. Je durft meer te zijn wie je bent, accepteert je gevoeligheid en je gaves. Volgens mij vind je het zelfs leuk om ze te hebben, nietwaar?
Ja, inderdaad. Ik heb er echt een tijd mee gevochten, met mezelf gevochten. Ik had het beeld van vrouwen in een paarse jurken enzo als het ging om het woord medium. Alsof je je dan boven andere plaatsen moet omdat je zo supersuper uniek bent. Ik kan daar niet tegen en vind het een grote bullshit. En daarom wilde ik dat niet zijn. Medium. Nu begrijp ik dat ik zelf bepaal wie ik ben en hoe ik me gedraag. En dat is niet afhankelijk van de gaves die ik heb. En ik krijg ook steeds minder angst voor wat anderen van me denken. Eigenlijk simpelweg omdat ik mezelf en dus ook mijn gaves oke vind. Er blij mee ben.
Het beeld van een medium die jij had, is iets van het verleden. Doordat het heel uniek was en niet vaak voorkwam werd het ook als iets gezien waar je tegenop moet kijken. Net zoals je in de jaren 20 opkeek tegen een huisarts of een leraar. Die zie je nu ook als gewone mensen met een baan. Die ontwikkeling zul je ook gaan zien als het gaat om mediums. Het gaat steeds meer om de basis en niet de rituelen en dingen eromheen. Ook zal de behoefte groeien aan advies, omdat de reguliere zorg helaas wat achteruit gaat door marktwerking. Door competitie en bezuinigingen. Mediums zijn mensen. Net als zangers. Net als voetballers. Alledrie maken zij werk van hun talent. Het lastige aan het talent van een medium is dat deze minder zichtbaar of tastbaar zijn. Je kunt er geen cd'tje van opnemen of het aantal goals noteren. De uitdaging voor mediums, dus eigenlijk alle (over)gevoelige mensen zal zijn om zichzelf te accepteren. Als je accepteert dat je (over)gevoelig bent, kun je er pas effectief mee werken en jezelf ook indien nodig beschermen. Anders is je gave een ongeleid projectiel. Als een spingveer die je klein wilt houden. Je kan last krijgen van tegendruk en heftige momenten waardoor je gave om informatie te ontvangen een ballast kan worden. Je voelt alles van iedereen maar. Je denkt dat onderdrukken en afsluiten dé manier is. Maar juist acceptatie is een manier. Accepteer dat het talent om aan te voelen, in te voelen, informatie van energietjes te ontvangen, overledenen aan te voelen, beelden te zien een gift en een talent is. Een gift van God, Allah, het universum... Een deel van jou. Aan jou of je kiest voor onderdrukking. Ga je vechten met een gave? Of ga je het de ruimte geven, accepteren en waarderen? Dit geld voor elke gave, ofterwijl talent dat je hebt op aarde. Vecht je tegen je talenten? Of accepteer je ze? En onthoud: Dat je een talent hebt houdt niet in dat je er wat mee móet doen. Je mag. Het is jouw leven. Jouw pad. Jouw lichaam. Jouw ziel. En jouw talent. Accepteer wat je is gegeven in dit leven. Dat is alles wat je talent van je vraagt. Geloof me, elk talent dat je krijgt/hebt in dit leven komt ooit van pas. Je hoeft er niet per se je beroep van te maken, maar maak er in ieder geval geen ballast van.
Dat is wel duidelijk geloof ik. Dank je wel. Ik stop steeds meer en meer met het vechten en durf te accepteren. Het is voor mij een proces. Af en toe ben ik nog wel bang voor reacties van anderen of wat anderen vinden.
Is het nodig dat iedereen dit van je weet dan? Een zangtalent wordt ook niet van de daken geschreeuwd en iemand met talent voor voetbal loopt ook niet elke dag met zijn voetbal rond. Het is een deel van jou. Niet alles wat je bent. Een deel. En als een ander dat niet begrijpt is dat zonde voor hem of haar. Zorg dat je het zelf begrijpt. Snap je?
Ik snap m. Ik moet het niet zo groot maken als ik kijk naar wat anderen van me vinden. Het is inderdaad een deel van me. Een mooi deel waar ik blij mee ben. Maar ook een deel wat ik steeds meer leer te accepteren, steeds meer leer kennen en steeds meer van kan genieten.
Goed zo meid. Daar is het ook voor. Je doet mooi werk. We zijn zo trots op je. Volg je hart meissie. |
Comments
en ik ben het me je eens dat het heel normaal is en als jij je daar gelukkig bij voelt , vol houden want je gids wacht op je om samen met je te werken.
wens je liefde en licht
frederika